استرس در زبان کردی نیز در قریب به اتفاق موارد، بر روی سیلابل آخر کلمات واقع می شود؛حال اینکه در برخی کلمات،طبق تحقیقاتی که انجام داده ام، استرس درسیلابل های دیگری واقع می شوند که معنای جدیدی به کلمه می بخشند.مثلا:

·         ئه وه = ‘ewe = آن

·         ئه وه=e’we = او است،همان است(غالبا "هه وه" بدین معنا به کار برده می شود)

در کلمه دوم بر خلاف حالت طبیعی، استرس بر روی بخش اول واقع شده است.اما قاعده در مورد افعال کردی قدری متفاوت است.

در افعالی که با وندهای منفی ساز (نه ، نا) همراه هستند استرس بر روی سیلابل اول واقع می شود. یعنی:

نابم : ‘nabim=نمی شوم

نه بم: ‘nebim = نشوم

قاعده فوق برای پیشوندهای فعلی مانند دا،هه ل ، به ر،وه ر و... نیز صادق است.

از آنجائیکه مصدرها در هر زبان حکم اسم را دارند لذا استرس در مصدرها بر روی سیلابل آخر قرار می گیرد.

جا دارد این نکته گفته شود که بیشتر زبان آموزان در ابتدا چندان به استرس توجه نمی کنند و عملا تشخیص قرارگیری آن برایشان بسیار دشوار است.این در حالی است که با قدری تمرین و زحمت ،به محض شنیدن هر کلمه می توان جایگاه  استرس را در آن کلمه تشخیص داد.